Zasada osoby ciężaru publicznego: Co powinni wiedzieć wnioskodawcy

Gdy ubiegasz się o kartę stałego pobytu — czy to na terenie Stanów Zjednoczonych, czy w konsulacie USA za granicą — urzędnik imigracyjny ocenia, czy istnieje prawdopodobieństwo, że „kiedykolwiek w przyszłości staniesz się osobą stanowiącą ciężar publiczny". Jest to jedna z wielu podstaw niedopuszczalności, co oznacza, że może stanowić powód odmowy wydania wizy lub karty stałego pobytu.

Standard prawny ma charakter perspektywiczny. Urzędnicy nie pytają jedynie o to, czy kiedykolwiek korzystałeś ze świadczeń rządowych. Dokonują oni oceny Twojej prawdopodobnej sytuacji w przyszłości. Czy będziesz uzależniony przede wszystkim od państwa, czy też dysponujesz odpowiednim stanem zdrowia, historią zatrudnienia, dochodami, majątkiem i zasobami rodzinnymi pozwalającymi na samodzielne utrzymanie?

Należy pamiętać, że podstawa dotycząca ciężaru publicznego ma zastosowanie głównie w dwóch kontekstach:

• Zmiana statusu — gdy przebywasz już na terenie Stanów Zjednoczonych i składasz formularz I-485 w celu uzyskania statusu stałego rezydenta.
• Wnioski o wizę imigracyjną — gdy ubiegasz się o kartę stałego pobytu w ambasadzie lub konsulacie USA za granicą w ramach procedury konsularnej.

Zasady te są określone przez Ustawę o imigracji i obywatelstwie (INA) i były przez lata interpretowane oraz aktualizowane przez wytyczne polityczne USCIS. Obecne ramy wywodzą się z ostatecznego rozporządzenia i późniejszych orzeczeń sądowych. Zawsze sprawdzaj aktualne zasady na stronie USCIS.gov, ponieważ ta dziedzina prawa podlegała zmianom.

Co istotne, nie każda osoba ubiegająca się o kartę stałego pobytu podlega testowi dotyczącemu ciężaru publicznego. Istnieją określone zwolnienia, które omawiamy poniżej.

Nie każdy wnioskodawca ubiegający się o zieloną kartę musi przejść weryfikację w zakresie zależności od pomocy publicznej. Ustalenie, czy dotyczy ona właśnie Ciebie, jest jednym z najbardziej przydatnych pierwszych kroków.

Zazwyczaj podlegają testowi public charge:

• Większość wnioskodawców ubiegających się o zieloną kartę na podstawie więzi rodzinnych (bliscy krewni i kategorie preferencyjne)
• Większość wnioskodawców ubiegających się o zieloną kartę na podstawie zatrudnienia
• Osoby wylosowane w loterii Diversity Visa
• Większość wnioskodawców ubiegających się o wizę imigracyjną w konsulatach USA za granicą

Zazwyczaj zwolnieni z testu public charge:

Określone kategorie wnioskodawców są wyraźnie zwolnione z tego wymogu na mocy przepisów ustawowych lub wykonawczych. Należą do nich:

• Uchodźcy i osoby z azylem — osoby, którym przyznano status uchodźcy lub azyl, nie podlegają przesłance zależności od pomocy publicznej podczas ubiegania się o zieloną kartę.
• Special Immigrant Juveniles (SIJ) — młode osoby pozostające pod opieką sądów stanowych, które kwalifikują się do tej szczególnej kategorii.
• Niektórzy wnioskodawcy działający na własny wniosek w ramach VAWA — osoby, które doświadczyły przemocy i samodzielnie składają wniosek na podstawie ustawy Violence Against Women Act.
• Posiadacze wiz T i U — ofiary handlu ludźmi (wizy T) i niektóre ofiary przestępstw (wizy U).
• Wnioskodawcy w ramach Cuban Adjustment Act oraz kilku innych szczególnych kategorii humanitarnych.
• Osoby ubiegające się o Temporary Protected Status (TPS) w większości przypadków.

Jeśli nie masz pewności, czy test public charge dotyczy Twojego przypadku, zapoznaj się z instrukcją polityki USCIS lub skonsultuj się z prawnikiem ds. imigracji. Uzyskanie tej jasności na wczesnym etapie może oszczędzić wiele niepotrzebnych obaw.

Uwaga dla mieszkańców stanu Illinois: USCIS rozpatruje wnioski o zmianę statusu dla osób zamieszkałych w północnym Illinois — w tym w obszarze metropolitalnym Chicago — za pośrednictwem USCIS Chicago Field Office, mieszczącego się przy West Adams Street w dzielnicy Loop. Jeśli podczas oczekiwania na rozpatrzenie sprawy otrzymasz żądanie przedstawienia dodatkowych dowodów (Request for Evidence, RFE) związane z kwestią public charge, odpowiedź z wymaganą dokumentacją składasz bezpośrednio do USCIS. Znajomość biura prowadzącego Twoją sprawę pozwala dokładnie śledzić czasy rozpatrywania wniosków na stronie USCIS.

Jednym z największych źródeł nieporozumień dotyczących zasady public charge jest kwestia tego, które świadczenia rządowe są faktycznie brane pod uwagę. Wiele rodzin ze zdziwieniem odkrywa, że szeroki wachlarz programów, z których korzystały lub nadal korzystają, nie jest uwzględniany w analizie public charge.

Świadczenia, które SĄ brane pod uwagę w obowiązujących przepisach:

USCIS skupia się obecnie na wąskim zestawie świadczeń publicznych przy ocenie zależności od pomocy publicznej. Są to świadczenia zapewniające pomoc pieniężną na utrzymanie dochodu lub długoterminowe umieszczenie w instytucji na koszt państwa. W szczególności:

• Supplemental Security Income (SSI)
• Pomoc pieniężna w ramach Temporary Assistance for Needy Families (TANF)
• Federalne, stanowe lub lokalne programy świadczeń pieniężnych na utrzymanie dochodu
• Medicaid, ale wyłącznie w przypadku pokrywania kosztów długoterminowego pobytu w instytucji (np. domu opieki lub zakładu psychiatrycznego finansowanego przez rząd)
• Pieniężne programy General Assistance

Świadczenia, które NIE są brane pod uwagę w analizie public charge:

Jest to długa i ważna lista. Poniższe programy nie wpływają na ocenę w zakresie public charge:

• Medicaid w większości przypadków — w tym regularna opieka medyczna, opieka prenatalna i usługi ratunkowe — z wyjątkiem długoterminowej opieki instytucjonalnej, o której mowa powyżej
• Children's Health Insurance Program (CHIP)
• Ubezpieczenie zdrowotne z Marketplace w ramach Affordable Care Act, w tym dotacje
• Supplemental Nutrition Assistance Program (SNAP), powszechnie znany jako bony żywnościowe (food stamps)
• WIC (Special Supplemental Nutrition Program for Women, Infants, and Children)
• Mieszkania komunalne i vouchery mieszkaniowe (Section 8) — Uwaga: procedura konsularna i zmiana statusu historycznie różniły się w tym zakresie; sprawdź aktualne wytyczne USCIS, aby poznać najbardziej aktualne stanowisko
• Head Start i inne programy wczesnej edukacji dziecięcej
• Edukacja w szkołach publicznych dla dzieci do 12. klasy
• Banki żywności i programy społecznościowe finansowane na poziomie lokalnym
• Świadczenia pomocowe związane z pandemią COVID-19 (takie jak płatności stymulacyjne)
• Zasiłek dla bezrobotnych
• Odszkodowanie pracownicze (workers' compensation)
• Świadczenia emerytalne lub rentowe z Social Security (inne niż SSI)
• Rządowo dofinansowane pożyczki studenckie lub stypendia
• Świadczenia otrzymane przez członka rodziny będącego obywatelem USA, w tym przez dziecko będące obywatelem USA

Lista ta podkreśla, jak ważne jest, aby nie zakładać, że korzystanie z jakiegokolwiek programu rządowego zaszkodzi Twojej sprawie imigracyjnej. Wiele rodzin — w tym znaczna liczba w Chicago i na terenie większego Illinois — niepotrzebnie rezygnowało ze świadczeń zdrowotnych, żywnościowych i edukacyjnych z obawy przed konsekwencjami. Wymienione powyżej świadczenia mają na celu wspieranie rodzin i zasadniczo nie są brane pod uwagę na niekorzyść wnioskodawcy w analizie public charge.

Aby zapoznać się z aktualną i wiążącą listą, zawsze korzystaj z USCIS Policy Manual dostępnego na stronie uscis.gov.

Ocena ryzyka uzależnienia od pomocy publicznej nie jest prostą listą kontrolną z wynikiem zdany/niezdany. Urzędnicy są zobowiązani przez prawo do uwzględnienia całokształtu okoliczności — co oznacza, że ważą wszystkie istotne czynniki pozytywne i negatywne łącznie, aby uzyskać ogólny obraz sytuacji danej osoby.

Czynniki brane pod uwagę zawsze:

Przepisy USCIS oraz INA wymagają, aby każda ocena ryzyka uzależnienia od pomocy publicznej obejmowała co najmniej:

1. Wiek — Czy jesteś w wieku produkcyjnym i w dobrym zdrowiu, czy też okoliczności takie jak bardzo młody lub zaawansowany wiek mają znaczenie?
2. Stan zdrowia — Czy masz jakieś schorzenie, które wpłynęłoby na Twoją zdolność do pracy lub samodzielnej egzystencji?
3. Sytuacja rodzinna — Jak liczne jest Twoje gospodarstwo domowe? Ile osób utrzymujesz?
4. Majątek, zasoby i sytuacja finansowa — Jakie są Twoje dochody, oszczędności, nieruchomości i inne zasoby finansowe? Czy spełniasz progi dochodowe określone w Oświadczeniu o Wsparciu Finansowym?
5. Wykształcenie i kwalifikacje — Jaki jest Twój poziom wykształcenia, znajomość języka i historia zatrudnienia? Czy posiadasz poszukiwane umiejętności?
6. Planowany status imigracyjny — O jaki status imigracyjny się ubiegasz i do czego będziesz upoważniony po jego uzyskaniu?

Oświadczenie o Wsparciu Finansowym (Form I-864):

Dla większości wnioskodawców ubiegających się o zieloną kartę na podstawie więzów rodzinnych Oświadczenie o Wsparciu Finansowym sponsora jest dokumentem o kluczowym znaczeniu. Sponsor-petycjodawca zobowiązuje się prawnie do utrzymania dochodów wnioskodawcy powyżej określonego progu federalnych wytycznych dotyczących ubóstwa. Prawidłowo wypełnione i kwalifikujące się Oświadczenie o Wsparciu Finansowym jest silnym czynnikiem pozytywnym i dla wielu wnioskodawców ma istotne znaczenie w całej analizie.

Wymagany poziom dochodów opiera się na aktualnych federalnych wytycznych dotyczących ubóstwa, które są aktualizowane corocznie. Aby sprawdzić aktualny próg mający zastosowanie do Twojego gospodarstwa domowego, zapoznaj się z wytycznymi Departamentu Zdrowia i Opieki Społecznej USA przywołanymi na stronie USCIS.

Silnie ważone czynniki pozytywne:

• Dochód lub majątek na poziomie co najmniej 250% federalnych wytycznych dotyczących ubóstwa
• Prywatne ubezpieczenie zdrowotne, za które nie płaci żaden program publiczny (z wyjątkiem Medicare Part A, które jest nabywane poprzez pracę)
• Zezwolenie na pracę i aktualne zatrudnienie
• Silna historia zatrudnienia i poszukiwane umiejętności

Silnie ważone czynniki negatywne:

• Korzystanie z jednego z wyznaczonych świadczeń publicznych (wymienionych w poprzedniej sekcji) przez określony czas
• Schorzenie znacząco ograniczające zdolność do pracy w połączeniu z brakiem prywatnego ubezpieczenia zdrowotnego i brakiem innych zasobów finansowych
• Wcześniejsze ustalenia dotyczące uzależnienia od pomocy publicznej

Żaden pojedynczy czynnik nie dyskwalifikuje automatycznie. Urzędnik, który stwierdzi czynnik negatywny, musi również uwzględnić wszystkie czynniki pozytywne w danej sprawie. Ktoś, kto na przykład korzystał z zasiłku pieniężnego przez krótki okres bezrobocia, może nadal zostać uznany za osobę nieuzależnioną od pomocy publicznej, jeśli od tamtej pory znalazł stałe zatrudnienie, korzysta z finansowego wsparcia rodziny i ogólnie przedstawia mocną sprawę.

Co to oznacza w praktyce: Standard całokształtu okoliczności oznacza, że kontekst ma ogromne znaczenie. Niski dochód w chwili składania wniosku nie jest gwarancją odmowy — zwłaszcza jeśli Oświadczenie o Wsparciu Finansowym jest mocne, wnioskodawca ma dobre perspektywy lub istnieją inne zasoby wspierające.

Być może słyszałeś o Formularzu I-944, Deklaracji o Samodzielności Finansowej. Formularz ten został wprowadzony w ramach przepisów dotyczących obciążenia publicznego z 2019 roku, które znacznie rozszerzyły zakres dokumentacji wymaganej od wnioskodawców, w tym szczegółowych ujawnień finansowych i historii kredytowej. Przepisy te były przedmiotem rozległych sporów sądowych i zostały ostatecznie uchylone przez sądy.

W ramach obowiązującego systemu USCIS Formularz I-944 nie jest już wymagany. USCIS powróciło do wcześniejszych ram polityki i nie wymaga już od wnioskodawców składania tego formularza wraz z wnioskiem o zmianę statusu.

Niemniej jednak sama przesłanka niedopuszczalności z tytułu obciążenia publicznego nadal istnieje — jest zapisana w INA i nie może zostać wyeliminowana wyłącznie przez zmianę polityki. Urzędnicy nadal przeprowadzają analizę ogółu okoliczności opisaną powyżej.

Ponieważ jest to obszar, który był przedmiotem znaczących zmian polityki i sporów sądowych, najlepszą praktyką jest zawsze:

• Sprawdzaj USCIS.gov, aby uzyskać najbardziej aktualne instrukcje dotyczące Formularza I-485 przed złożeniem wniosku.
• Zapoznaj się z Podręcznikiem Polityki USCIS, aby zapoznać się z aktualnymi wytycznymi dotyczącymi obciążenia publicznego.
• Współpracuj z wykwalifikowanym prawnikiem ds. imigracji, który jest na bieżąco z tym obszarem prawa, szczególnie jeśli Twoja sytuacja jest złożona.

W przypadku wnioskodawców przechodzących przez konsularne rozpatrywanie wniosku — na przykład mieszkaniec Illinois, którego członek rodziny ubiega się o wizę imigracyjną w konsulacie USA za granicą — urzędnik konsularny korzysta z Podręcznika Spraw Zagranicznych DOS i stosuje podobny test ogółu okoliczności. Departament Stanu USA udostępnia wytyczne dotyczące obciążenia publicznego na stronie travel.state.gov. Mogą istnieć pewne różnice w sposobie stosowania standardu między USCIS a urzędnikami konsularnymi, dlatego ważne jest zrozumienie obu procesów.

Jeśli przygotowujesz wniosek o zieloną kartę i chcesz proaktywnie odnieść się do kwestii obciążenia publicznego, możesz podjąć praktyczne kroki, aby przedstawić swoją sprawę w jak najlepszym świetle — nie rezygnując przy tym ze świadczeń, do których Twoja rodzina ma uzasadnione prawo.

1. Zrozum, które świadczenia nie są uwzględniane. Jak omówiono, Medicaid (z wyjątkiem długoterminowej opieki), SNAP, CHIP i wiele innych programów nie jest uwzględnianych. Nie ma powodu, aby unikać tych programów wyłącznie z obawy przed przepisami dotyczącymi obciążenia publicznego. W rzeczywistości dbanie o zdrowie oraz zapewnienie dzieciom wyżywienia i edukacji służy Twojej rodzinie — a żadne z tych świadczeń nie zostanie zaliczone na Twoją niekorzyść.

2. Właściwie przygotuj Oświadczenie o Wsparciu Finansowym. W przypadku wniosków opartych na więzach rodzinnych, ściśle współpracuj ze swoim sponsorem składającym petycję, aby upewnić się, że Formularz I-864 jest wypełniony prawidłowo i że sponsor spełnia wymagany próg dochodowy. Jeśli dochód samego sponsora nie spełnia progu, istnieją opcje — w tym wspólni sponsorzy (dodatkowe osoby, które również zobowiązują się Cię utrzymywać) lub uwzględnienie aktywów w obliczeniach.

3. Udokumentuj swoje zasoby finansowe. Zbierz wyciągi bankowe, odcinki wypłat, zeznania podatkowe, dowody zatrudnienia oraz dokumentację wszelkich aktywów, takich jak dom czy konta emerytalne. Tworzą one pełny obraz finansowy, który wzmacnia Twoją sprawę.

4. Przejrzyście odnieś się do wszelkich kwestii zdrowotnych. Jeśli masz schorzenie, urzędnik rozważy, czy posiadasz ubezpieczenie zdrowotne lub inne zasoby na pokrycie kosztów. Prywatne ubezpieczenie zdrowotne może być tu istotnym czynnikiem pozytywnym.

5. Jeśli otrzymasz Wniosek o Dowody (RFE), odpowiedz wyczerpująco. Jeśli USCIS — na przykład Oddział Terenowy w Chicago lub krajowe centrum obsługi — wyśle Ci RFE z tytułu obciążenia publicznego, potraktuj to poważnie. Przeczytaj go uważnie, zgromadź wszystko, o co proszą, i odpowiedz w wyznaczonym terminie. Niedotrzymanie terminu lub złożenie niekompletnej odpowiedzi może skutkować odmową.

6. Bądź na bieżąco ze zmianami w polityce. Polityka dotycząca obciążenia publicznego zmieniała się wielokrotnie w ostatnich latach i może nadal ewoluować. Dodaj zakładkę do uscis.gov i sprawdzaj ją regularnie, szczególnie w przypadku zmiany administracji lub gdy usłyszysz o aktualizacjach polityki imigracyjnej.

7. Rozważ profesjonalną pomoc prawną w złożonych sytuacjach. Jeśli masz skomplikowaną historię finansową, schorzenia, wcześniejsze korzystanie ze świadczeń publicznych, co do których masz wątpliwości, lub inne obawy, prawnik ds. imigracji może przejrzeć Twoją konkretną sytuację, wcześnie zidentyfikować potencjalne problemy i pomóc Ci zbudować jak najsilniejszy zapis sprawy.

Przepisy dotyczące obciążenia publicznego, choć mogą brzmieć groźnie, są możliwe do przezwyciężenia — szczególnie dla rodzin, które rozumieją, co faktycznie mierzą, i przygotowują się z rozwagą.